Nowa.Moda
Nauka

Prognozowanie tras statków do 60 minut: model sprawdzony na danych z różnych regionów

W porównaniu na niezależnych danych z Finlandii model uzyskał najniższy średni błąd położenia na trasie we wszystkich sześciu horyzontach prognozy. Badacze trenowali go osobno dla każdego regionu.

Statek widziany z góry na ciemnoniebieskiej wodzie, z białym kilwaterem za rufą i jasną linią przed dziobem — ilustracja
Poglądowa ilustracja statku w ruchu z umownie zaznaczoną prognozą jego trasy.

W badaniu Yuxianga Tana i współautorów model otrzymywał dane o ruchu statku z ostatnich 30 minut w 20-sekundowych odstępach. Korzystał między innymi z położenia, prędkości i kursu, czyli informacji przekazywanych przez system automatycznej identyfikacji statków (AIS). Praca ukazała się 20 listopada 2026 r. w PLOS ONE.

Model UnifiedInternalMoE łączy przewidywania pięciu składowych, z których każda wyznacza własną trasę. Jedna z nich koryguje wstępną prognozę opartą na dotychczasowym ruchu statku. Badacze na danych walidacyjnych ustalali, jaki wpływ ma każda składowa na wynik dla 5, 10 i 60 minut. Pomiędzy tymi punktami stosowali wagi pośrednie.

Główne porównanie objęło 106 857 fragmentów trajektorii z czterech regionalnych zbiorów EnvShip v2 Track B. Budowa modelu i sposób treningu pozostawały te same, ale każdy region miał własny zestaw wytrenowanych parametrów. Zbiory różniły się charakterem ruchu: w norweskim dominowała żegluga we fiordach i u południowych wybrzeży, a w danych z Pireusu częściej pojawiały się wejścia do portu, wyjścia z niego i zwroty.

Co pokazał test na fińskich danych AIS

W niezależnym teście autorzy wykorzystali fińskie zapisy AIS z 19–25 kwietnia 2021 r., dotyczące statków w ruchu. Do oceny przystąpili po zakończeniu doboru ustawień treningu i reguł łączenia prognoz. Porównanie przeprowadzili dla pięciu ustawień losowych.

Przewaga modelu w fińskim teście dotyczyła średniego błędu położenia (ADE). To średnia odległość między przewidywaną a zarejestrowaną pozycją statku, liczona dla kolejnych chwil od początku do końca prognozy. Autorzy porównali pod tym względem prognozy na 5, 10, 20, 30, 45 i 60 minut.

Błąd pozycji końcowej (FDE) uwzględnia tylko odległość w ostatnim punkcie prognozy. Pod tym względem model nie zawsze wypadał najlepiej przy dłuższych horyzontach. Nie miał też stałej przewagi w próbach przeniesienia do innego regionu bez ponownego treningu.